Πώς να μοιραστείτε τη φροντίδα με τα αδέλφια και την οικογένεια

Σε πολλές οικογένειες, η φροντίδα πέφτει σε ένα άτομο σχεδόν τυχαία. Μένει πιο κοντά, είναι «ο οργανωτικός», ή ήταν ο πρώτος που κατάλαβε ότι η μητέρα χρειαζόταν βοήθεια. Μήνες αργότερα, κάνει σχεδόν όλη τη δουλειά και νιώθει πικρία, ενώ τα αδέλφια του νομίζουν ότι όλα πάνε καλά, επειδή κανείς δεν τους είπε κάτι διαφορετικό.

Δεν χρειάζεται να γίνει έτσι. Το να μοιράζεστε σωστά τη φροντίδα δεν σημαίνει να κόβετε κάθε εργασία ακριβώς στη μέση. Σημαίνει να είστε ειλικρινείς για το τι χρειάζεται, να ταιριάζετε τις εργασίες με όσα μπορεί ρεαλιστικά να δώσει ο καθένας και να κάνετε τη συμφωνία ορατή, ώστε να μπορεί να προσαρμοστεί. Αυτός ο οδηγός σας δείχνει πώς.

Γιατί το «δίκαιο» σπάνια σημαίνει «ίσο»

Τα αδέλφια διαφέρουν στο πού μένουν, στο τι τους ζητούν η δουλειά και η οικογένειά τους, στην υγεία, στα οικονομικά και στη σχέση τους με τον γονιό. Μια αδελφή που μένει δέκα λεπτά μακριά και ένας αδελφός που μένει σε άλλη πόλη ή χώρα δεν μπορούν να κάνουν τα ίδια πράγματα, και δεν βοηθά να προσποιούμαστε ότι μπορούν.

Ένας πιο δίκαιος στόχος είναι να συνεισφέρει ο καθένας με ουσιαστικό και αξιόπιστο τρόπο, και ο κύριος φροντιστής να μην κουβαλά ένα βάρος που κανείς άλλος δεν βλέπει. Αυτό μπορεί να σημαίνει ότι ο ένας κάνει την πρακτική φροντίδα τρεις μέρες την εβδομάδα, ο άλλος αναλαμβάνει όλους τους λογαριασμούς, τα τηλεφωνήματα με την ασφάλεια και τα χαρτιά, και ένας τρίτος καλύπτει κάποια έξοδα και αναλαμβάνει πλήρως για μια ολόκληρη εβδομάδα δύο φορές τον χρόνο.

Βήμα 1: Κάντε τη δουλειά ορατή

Πριν μοιράσετε οτιδήποτε, καταγράψτε τι γίνεται στην πράξη τώρα. Ζητήστε από αυτόν που κάνει τα περισσότερα να γράψει μια συνηθισμένη εβδομάδα: κάθε διαδρομή, κάθε τηλεφώνημα, κάθε συνταγή που παρέλαβε, κάθε γεύμα, κάθε λογαριασμό και κάθε ανήσυχο μήνυμα αργά το βράδυ. Τα αδέλφια που μένουν μακριά συχνά εκπλήσσονται πραγματικά με το πόσο μεγάλη είναι η λίστα.

Ομαδοποιήστε τις εργασίες ώστε να μοιράζονται πιο εύκολα. Το φύλλο εργασίας του National Institute on Aging (NIA) για τον συντονισμό των ευθυνών φροντίδας οργανώνει τις εργασίες ανά είδος, με μια στήλη για το ποιος αναλαμβάνει την καθεμία. Η εκτυπώσιμη Κατανομή ευθυνών στην οικογένεια λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο.

Βήμα 2: Συναντηθείτε και συμπεριλάβετε τον γονιό σας

Το NIA συνιστά να ξεκινήσετε με μια συνάντηση ή τηλεδιάσκεψη με τον ηλικιωμένο και όλους όσους θα συμμετέχουν, ιδανικά όταν δεν υπάρχει έκτακτη ανάγκη. Ο γονιός σας πρέπει να έχει λόγο για το ποιος βοηθά σε τι, ειδικά στην προσωπική φροντίδα.

Μερικές πρακτικές συμβουλές για τη συνάντηση:

1. Διαλέξτε έναν ουδέτερο συντονιστή αν υπάρχει ένταση. Μπορεί να είναι ένας ήρεμος συγγενής, ένας οικογενειακός φίλος ή ένας επαγγελματίας, όπως ένας κοινωνικός λειτουργός.
2. Μοιραστείτε το πρόγραμμα από πριν, μαζί με τη λίστα εργασιών του βήματος 1.
3. Εστιάστε στους επόμενους τρεις έως έξι μήνες, όχι σε κάθε πιθανό μέλλον.
4. Κλείστε με ονόματα δίπλα στις εργασίες και μια ημερομηνία για την επόμενη κουβέντα.

Οι εκτυπώσιμες Σημειώσεις οικογενειακής συνάντησης για τη φροντίδα θα σας βοηθήσουν να κρατήσετε τη συζήτηση σε σωστή πορεία.

Βήμα 3: Ταιριάξτε τις εργασίες με τα δυνατά σημεία

Το NIA προτείνει να σκεφτείτε ποιος είναι καλός σε τι: ποιος κρατά τους άλλους ενήμερους, ποιος τα πάει καλά με email και μηνύματα, ποιος δίνει συναισθηματική στήριξη, ποιος μπορεί να μιλήσει με το ιατρικό προσωπικό, ποιος μπορεί να βοηθά καθημερινά και ποιος είναι καλός με τα χρήματα.

Για τα αδέλφια που μένουν κοντά

• Τακτικές επισκέψεις και συντροφιά
• Μεταφορά σε ραντεβού και θελήματα
• Πρακτική βοήθεια στο σπίτι
• Πρώτο τηλεφώνημα σε έκτακτη ανάγκη (με αναπληρωτή)

Για τα αδέλφια που μένουν μακριά

Το NIA επισημαίνει ότι όσοι φροντίζουν από απόσταση μπορούν να βοηθούν με τα οικονομικά και τους λογαριασμούς, την οργάνωση βοήθειας στο σπίτι, την παραγγελία ιατρικών ειδών, την ενημέρωση για παθήσεις και την τήρηση αρχείων. Τα αδέλφια από μακριά μπορούν επίσης:

• να διαχειρίζονται το κοινό ημερολόγιο και τις υπενθυμίσεις·
• να ψάχνουν τοπικές υπηρεσίες και να τηλεφωνούν σε ώρες γραφείου·
• να συμμετέχουν σε ιατρικά ραντεβού τηλεφωνικά ή με βίντεο, με την άδεια του γονιού σας·
• να αναλαμβάνουν πλήρως για προγραμματισμένα διαστήματα, ώστε ο φροντιστής που μένει κοντά να ξεκουραστεί πραγματικά·
• να τηλεφωνούν τακτικά στον γονιό σας, που είναι από μόνο του στήριξη.

Βήμα 4: Συμφωνήστε πώς θα επικοινωνείτε

Οι περισσότερες τριβές στις οικογένειες προκύπτουν όταν κάποιοι νιώθουν ότι μένουν απ' έξω ή αιφνιδιάζονται. Αποφασίστε μαζί:

• Πού μπαίνουν τα νέα. Μία ομαδική συνομιλία, ένα κοινό ημερολόγιο, ένα σημείο για σημειώσεις. Το NIA αναφέρει τις κοινές λίστες επαφών και τα ημερολόγια online ως χρήσιμα εργαλεία για τις οικογένειες.
• Πόσο συχνά θα ενημερώνεστε. Μια σύντομη εβδομαδιαία σύνοψη από τον κύριο φροντιστή αποτρέπει μια βροχή από μηνύματα «πώς είναι η μαμά;».
• Τι θεωρείται επείγον. Συμφωνήστε τι χρειάζεται άμεσο τηλεφώνημα και τι μπορεί να είναι μήνυμα.
• Ποιος μιλά με τους γιατρούς. Συνήθως ένα ή δύο άτομα, με τη γραπτή συγκατάθεση του γονιού σας.

Ένα κοινό ημερολόγιο φροντίδας βοηθά πολύ εδώ. Όταν όλοι γράφουν σημειώσεις στο ίδιο σημείο μετά από μια επίσκεψη ή ένα τηλεφώνημα, κανείς δεν χρειάζεται να επαναλαμβάνει την ίδια ιστορία τρεις φορές. Ο Δημιουργός ημερολογίου φροντιστή και το εκτυπώσιμο Φύλλο παράδοσης επίσκεψης είναι φτιαγμένα γι' αυτό.

Βήμα 5: Μιλήστε ανοιχτά για τα χρήματα

Τα χρήματα είναι συχνά η πιο δύσκολη κουβέντα, γι' αυτό βοηθά να γίνει νωρίς και με ξεκάθαρα λόγια. Θέματα για συζήτηση:

• πώς θα χρησιμοποιούνται τα χρήματα του ίδιου του γονιού σας για τη φροντίδα του και ποιος θα τα παρακολουθεί·
• αν κάποιο αδέλφι ξοδεύει δικά του χρήματα και πώς αυτό θα καταγράφεται ή θα επιστρέφεται·
• αν ένα αδέλφι που μειώνει την αμειβόμενη εργασία του για να φροντίζει πρέπει να αποζημιώνεται, και πώς·
• πώς θα παίρνονται οι αποφάσεις για μεγαλύτερα έξοδα.

Κρατήστε ένα απλό αρχείο με τα έξοδα της φροντίδας και τις αποδείξεις. Προστατεύει όλους, ιδιαίτερα όποιον διαχειρίζεται τους λογαριασμούς του γονιού σας. Ο εκτυπώσιμος Μηνιαίος προϋπολογισμός φροντίδας και ο Υπολογιστής κόστους κατ' οίκον φροντίδας σάς βοηθούν να δείτε καθαρά τους αριθμούς.

Βήμα 6: Προβλέψτε αναπληρωτές και διαλείμματα

Το NIA τονίζει ότι κανείς δεν μπορεί να τα κάνει όλα μόνος και ότι οι κύριοι φροντιστές συχνά χρειάζονται ανάπαυλα. Κάθε εργασία στον πίνακά σας πρέπει να έχει το όνομα ενός αναπληρωτή, και ο ελεύθερος χρόνος του κύριου φροντιστή πρέπει να προγραμματίζεται όπως ακριβώς τα ραντεβού.

Η ανάπαυλα μπορεί να έρθει από την οικογένεια, φίλους ή εθελοντές, ή από αμειβόμενες υπηρεσίες, όπως βοηθούς στο σπίτι ή κέντρα ημερήσιας φροντίδας. Ένα αδέλφι που μένει μακριά συχνά βοηθά περισσότερο αν έρθει να μείνει μια εβδομάδα ή αν συμβάλει στο κόστος μιας τακτικής ανάπαυλας. Ο οδηγός μας για τον προγραμματισμό της ανάπαυλας μπαίνει σε περισσότερες λεπτομέρειες.

Όταν τα πράγματα δυσκολεύουν

Ακόμη και με ένα καλό σχέδιο, εντάσεις θα υπάρξουν. Μερικές προσεγγίσεις που συνήθως βοηθούν:

• Περιγράψτε την επίπτωση, όχι τον χαρακτήρα. Το «Πήγα σε κάθε ραντεβού επί τέσσερις μήνες και είμαι εξαντλημένη» ακούγεται καλύτερα από το «Εσύ δεν βοηθάς ποτέ».
• Ζητήστε κάτι συγκεκριμένο. Στο «Μπορείς να αναλαμβάνεις κάθε δεύτερο Σάββατο;» είναι πιο εύκολο να πει κανείς ναι από το «Χρειάζομαι περισσότερη βοήθεια».
• Αποδεχτείτε διαφορετικά στιλ. Αν ένα αδέλφι κάνει τα ψώνια αλλιώς από εσάς, συνήθως δεν πειράζει.
• Ξαναδείτε το σχέδιο όταν αλλάζει η ζωή. Μια νέα δουλειά, ένα μωρό ή ένα πρόβλημα υγείας κάποιου φροντιστή σημαίνει ότι η κατανομή πρέπει να επανεξεταστεί. Το NIA συνιστά τακτικές συζητήσεις, γιατί αλλάζουν και οι ανάγκες και η διαθεσιμότητα.
• Ζητήστε βοήθεια απ' έξω αν έχετε κολλήσει. Ένας οικογενειακός διαμεσολαβητής, σύμβουλος ή κοινωνικός λειτουργός μπορεί να βοηθήσει οικογένειες που γυρίζουν συνέχεια γύρω από τους ίδιους καβγάδες.

Γραμμένο και ενημερωμένο

Το πιο χρήσιμο που μπορείτε να κάνετε είναι να βάλετε τη συμφωνία σε γραπτό και να τη φυλάξετε κάπου όπου όλοι μπορούν να τη δουν. Ένας πίνακας ευθυνών, ένα κοινό εβδομαδιαίο πρόγραμμα και ένα ημερολόγιο που κρατά τι συμβαίνει μετατρέπουν τη φροντίδα από κάτι που ένας άνθρωπος κουβαλά στο μυαλό του σε κάτι που μοιράζεται όλη η οικογένεια.